[ Home ]  [ Today 's Event ]  [ FAQ ]  [ บันทึกงาน ]
User: Passwd:
ค้นหาข้อมูล:

การจำแนกประเภท ศัพท์เฉพาะ และการตั้งชื่อพายุ

การจำแนกประเภท ศัพท์เฉพาะ และการตั้งชื่อพายุ

การจำแนกประเภทความรุนแรง

ดูบทความหลักที่: สเกลพายุหมุนเขตร้อน
 
พายุหมุนเขตร้อนสามลูกในฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2549 ในแต่ละขั้นตอนของการพัฒนา ที่อ่อนแอที่สุด (ทางซ้าย) แสดงให้เห็นเพียงรูปทรงพื้นฐานลักษณะกลม พายุที่แข็งแกร่ง (บนขวา) แสดงให้เห็นถึงแถบเกลียวของแนวเมฆฝนและศุนย์รวมที่เพิ่มขึ้น ในขณะที่พายุที่แข็งแกร่งที่สุด (ขวาล่าง) มีการพัฒนาของตา

พายุหมุนเขตร้อนถูกจำแนกประเภทออกเป็นสามกลุ่มหลัก ตามระดับความรุนแรง ได้แก่ พายุดีเปรสชันเขตร้อน, พายุโซนร้อน และกลุ่มที่สามจะมีความรุนแรงที่สุดซึ่งจะมีชื่อเรียกต่างกันไปตามแต่ภูมิภาค ตัวอย่างเช่น พายุโซนร้อน ในแอ่งมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือที่ทวีกำลังแรงสูงสุดในระดับพายุหมุนเขตร้อนในมาตราโบฟอร์ต จะถูกเรียกว่า พายุไต้ฝุ่น (typhoon) ในขณะที่บริเวณแอ่งแปซิฟิกตะวันออกหรือแอ่งแอตแลนติกเหนือจะเรียกพายุดังกล่าวว่า พายุเฮอร์ริเคน (hurricane)[5] ทั้งคำว่า "พายุไต้ฝุ่น" และ "พายุเฮอร์ริเคน" ไม่ได้ถูกนำมาใช้ในซีกโลกใต้หรือแอ่งมหาสมุทรอินเดียแต่อย่างใด ในแอ่งเหล่านั้น จะเรียกพายุดังกล่าวว่า พายุไซโคลน พายุไซโคลนเขตร้อน พายุไซโคลนกำลังแรง หรือ พายุไซโคลนอันมีความรุนแรงมาก

ตามที่ได้ระบุไว้ดังตารางด้านล่าง แต่ละแอ่งจะใช้คำเรียกเฉพาะที่แตกต่างกันไป ซึ่งทำให้สามารถเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างแต่ละแอ่งได้ยาก ในมหาสมุทรแปซิฟิก พายุเฮอร์ริเคนจากมหาสมุทรแปซิฟิกกลางด้านเหนือ บางครั้งก็เคลื่อนผ่านเส้นเมอริเดียนที่ 180 องศาเข้าสู่มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือจะกลายเป็นพายุไต้ฝุ่น (เช่นพายุเฮอร์ริเคน/พายุไต้ฝุ่นกิโล ในฤดู พ.ศ. 2558) ซึ่งมีการตั้งข้อสังเกตว่าพายุไต้ฝุ่นจะมีความเร็วลมสูงสุดใน 1 นาทีมากกว่า 67 เมตรต่อวินาที (m/s) และถ้ามากกว่า 150 ไมล์/ชม. (240 กม./ชม.) จะถูกศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมเรียกว่า พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น[101]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน เป็นการจัดระเบียบของเมฆและพายุฝนฟ้าคะนองที่กำหนดไว้ โดยมีความเร็วลมสูงสุดโดยเฉลี่ยใกล้พื้นผิวน้อยกว่า 34 นอต (63 กม./ชม.) ระบบจะยังไม่มีตา และไม่มีการจัดระบบหรือรูปร่างการหมุนเกลียวที่มีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตาม ระบบหย่อมความกดอากาศต่ำที่มีอยู่แล้วจึงมีชื่อว่า "ดีเปรสชัน"[102] ในฟิลิปปินส์ พายุดีเปรสชันเขตร้อนจะได้รับชื่อ หากก่อตัวหรือเคลื่อนตัวผ่านพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์[103]

พายุโซนร้อน[แก้]

พายุโซนร้อน เป็นการจัดระบบของพายุฝนฟ้าคะนองที่แข็งแกร่งขึ้นด้วยความเร็วลมสูงสุดโดยเฉลี่ยระหว่าง 34 นอต (63 กม./ชม.) ถึง 64 นอต (119 กม./ชม.) ที่จุดนี้ รูปทรงของพายุหมุนเขตร้อนที่โดดเด่นจะเริ่มพัฒนาขึ้น แม้ว่าตามักจะไม่ปรากฏให้เห็น หน่วยงานบริการสภาพอากาศของรัฐบาลจะกำหนดชื่อให้กับระบบพายุที่มีความรุนแรงในระดับนี้[102] ถึงแม้ว่าพายุโซนร้อนจะมีความรุนแรงน้อยกว่าพายุไต้ฝุ่น แต่มันก็สามารถสร้างความเสียหายอย่างมีนัยสำคัญได้ แนวลมเฉือนสามารถที่จะพัดออกไปได้ และวัตถุที่ลอยไปมาในอากาศอาจก่อให้เกิดความเสียหายกับสายไฟ หลังคา และผนังได้ ความอันตรายจะมากขึ้นจากฝนที่ตกหนักทำให้เกิดน้ำท่วมในแผ่นดิน[104]

พายุไต้ฝุ่น หรือ พายุเฮอร์ริเคน[แก้]

พายุไต้ฝุ่น หรือ พายุเฮอร์ริเคน (บางครั้งก็ถูกเรียกว่าพายุหมุนเขตร้อน เมื่อเทียบกับพายุดีเปรสชันหรือพายุโซนร้อน) คือระบบที่มีความเร็วลมอย่างน้อย 34 เมตรต่อวินาที (66 นอต) หรือ 119 กม./ชม. (74 ไมล์/ชม.)[102] ที่ระดับความรุนแรงนี้จะมีการพัฒนาของตาพายุ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ลมสงบ (และความกดอากาศต่ำที่สุด) อันเป็นศูนย์กลางของการไหลเวียน ภาพถ่ายดาวเทียมจะปรากฏให้เห็นตาพายุขนาดเล็ก ลักษณะกลม และไร้เมฆ รายรอบด้วยกำแพงตาพายุ มีขนาดประมาณ 16 กิโลเมตร (9.9 ไมล์) ถึง 80 กิโลเมตร (50 ไมล์) ซึ่งพายุฝนฟ้าคะนองที่รุนแรงและกระแสลมไหลเวียนจะหมุนโดยรอบศูนย์กลางนี้ของพายุ ความเร็วลมสูงสุดโดยเฉลี่ยที่เคยบันทึกได้สูงที่สุดอยู่ที่ 85 เมตรต่อวินาที (165 นอต) หรือ 314 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (195 ไมล์/ชม.)[105]

[ซ่อน]ตารางเปรียบเทียบความรุนแรงของพายุหมุนเขตร้อน[106][107]
มาตรา
โบฟอร์ต
ลมเฉลี่ยใน 1 นาที ลมเฉลี่ยใน 10 นาที แปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือและ
แอตแลนติกเหนือ
NHC/CPHC
แปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
JTWC
แปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
JMA
มหาสมุทรอินเดียเหนือ
IMD
มหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้
MF
ออสเตรเลียและแปซิฟิกใต้
BOM/FMS[108]
0–7 <32 นอต (37 ไมล์/ชม.; 59 กม./ชม.) <28 นอต (32 ไมล์/ชม.; 52 กม./ชม.) พายุดีเปรสชันเขตร้อน พายุดีเปรสชันเขตร้อน พายุดีเปรสชันเขตร้อน พายุดีเปรสชัน พื้นที่ของอากาศแปรปรวน การแปรปรวนของลมในเขตร้อน/
พายุดีเปรสชันเขตร้อน/
บริเวณความกดอากาสต่ำเขตร้อน
7 33 นอต (38 ไมล์/ชม.; 61 กม./ชม.) 28–29 นอต (32–33 ไมล์/ชม.; 52–54 กม./ชม.) พายุดีเปรสชันหมุนเร็ว การแปรปรวนของลมในเขตร้อน
8 34–37 นอต (39–43 ไมล์/ชม.; 63–69 กม./ชม.) 30–33 นอต (35–38 ไมล์/ชม.; 56–61 กม./ชม.) พายุโซนร้อน พายุโซนร้อน พายุดีเปรสชันเขตร้อน
9–10 38–54 นอต (44–62 ไมล์/ชม.; 70–100 กม./ชม.) 34–47 นอต (39–54 ไมล์/ชม.; 63–87 กม./ชม.) พายุโซนร้อน พายุไซโคลน พายุโซนร้อนกำลังปานกลาง พายุไซโคลน
ระดับ 1
11 55–63 นอต (63–72 ไมล์/ชม.; 102–117 กม./ชม.) 48–55 นอต (55–63 ไมล์/ชม.; 89–102 กม./ชม.) พายุโซนร้อนกำลังแรง พายุไซโคลนกำลังแรง พายุโซนร้อนกำลังแรง พายุไซโคลน
ระดับ 2
12+ 64–71 นอต (74–82 ไมล์/ชม.; 119–131 กม./ชม.) 56–63 นอต (64–72 ไมล์/ชม.; 104–117 กม./ชม.) พายุเฮอร์ริเคนระดับ 1 พายุไต้ฝุ่น
72–82 นอต (83–94 ไมล์/ชม.; 133–152 กม./ชม.) 64–72 นอต (74–83 ไมล์/ชม.; 119–133 กม./ชม.) พายุไต้ฝุ่น พายุไซโคลน
กำลังแรงมาก
พายุไซโคลน พายุไซโคลนกำลังแรง
ระดับ 3
83–95 นอต (96–109 ไมล์/ชม.; 154–176 กม./ชม.) 73–83 นอต (84–96 ไมล์/ชม.; 135–154 กม./ชม.) พายุเฮอร์ริเคนระดับ 2
96–97 นอต (110–112 ไมล์/ชม.; 178–180 กม./ชม.) 84–85 นอต (97–98 ไมล์/ชม.; 156–157 กม./ชม.) พายุเฮอร์ริเคนขนาดใหญ่ระดับ 3
98–112 นอต (113–129 ไมล์/ชม.; 181–207 กม./ชม.) 86–98 นอต (99–113 ไมล์/ชม.; 159–181 กม./ชม.) พายุไซโคลนกำลังแรงมาก พายุไซโคลนรุนแรง พายุไซโคลนกำลังแรง
ระดับ 4
113–122 นอต (130–140 ไมล์/ชม.; 209–226 กม./ชม.) 99–107 นอต (114–123 ไมล์/ชม.; 183–198 กม./ชม.) พายุเฮอร์ริเคนขนาดใหญ่ระดับ 4
123–129 นอต (142–148 ไมล์/ชม.; 228–239 กม./ชม.) 108–113 นอต (124–130 ไมล์/ชม.; 200–209 กม./ชม.) พายุไซโคลนกำลังแรง
ระดับ 5
130–136 นอต (150–160 ไมล์/ชม.; 240–250 กม./ชม.) 114–119 นอต (131–137 ไมล์/ชม.; 211–220 กม./ชม.) พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น พายุซูเปอร์ไซโคลน พายุไซโคลนรุนแรงมาก
>137 นอต (158 ไมล์/ชม.; 254 กม./ชม.) >120 นอต (140 ไมล์/ชม.; 220 กม./ชม.) พายุเฮอร์ริเคนขนาดใหญ่ระดับ 5

แหล่งที่มาของคำเรียกพายุ[แก้]

 
ไทเป 101 ยืนหยัดสู้กับพายุไต้ฝุ่นใน พ.ศ. 2548

คำว่า ไต้ฝุ่น (typhoon) เป็นคำที่ใช้กันในปัจจุบันนี้ในแอ่งแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งที่มาอาจมาจากภาษาอาหรับ ว่า ตูฟาน[109] (ţūfān; طوفان) (ใกล้เคียงกับภาษาฮินดีอูรดู และเปอร์เซีย) ซึ่งแปลว่า ควัน[109] ในทางกลับกันอาจมาจากภาษากรีก ว่า ไทฟอน (Typhon; Τυφών) ซึ่งเป็นขื่อของอสูรกายจากเทพปกรณัมกรีกที่เกี่ยวข้องกับพายุ[110] หรืออาจเกี่ยวข้องกับภาษาโปรตุเกส ว่า ตูเฟา (tufão) ซึ่งใช้เรียกพายุไต้ฝุ่นในภาษาโปรตุเกส ซึ่งมีที่มาจากคำว่า ไทฟอน[111] อีกทั้งคำเหล่านี้ยังคล้ายคลึงกับภาษาจีน ว่า ไตเฟิง(ภาษาจีนกลาง: táifēng; 台风) (fēng แปลว่า ลม) และในภาษากวางตุ้งมาตรฐาน ว่า ไตฟุง[109] (ภาษาจีนดั้งเดิม: toifung; 颱風) คำว่า ไทฟู (taifū; 台風) ในภาษาญี่ปุ่น และคำว่า แทพุง (taepung; 태풍) ในภาษาเกาหลี

คำว่า เฮอร์ริเคน (hurricane) เป็นคำที่ใช้ในแอ่งแอตแลนติกเหนือ รวมถึงมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก มาจากคำว่า อูรากัน(huracán) ซึ่งเป็นคำในภาษาสเปน ซึ่งเป็นชื่อเทพแห่งพายุของชาวการิบ/ไตโน ที่ชื่อว่า ฮูรากัน (Juracán) นักวิชาการเชื่อว่าชื่อพระเจ้านี้ มีส่วนที่ได้มาจากพระเจ้าผู้สร้างชาวมายัน ฮูรากัน เป็นชื่อเทพเจ้าที่ได้รับการนับถือโดยชนเผ่ามายา ซึ่งเชื่อว่าเป็นผู้ทำให้เกิดแผ่นดินแห้งขึ้นมาจากกระแสน้ำเชี่ยว และยังเชื่อว่าเป็นผู้ทำลาย "ชาววูเดน" และยังเชื่อว่าเป็นบรรพบุรุษของ "ชาวมายเซ" ซึ่งมากับพายุและอุทกภัย[112]มิส  ศรีกุล    ยอดชุมภู
งาน:
อ้างอิงแผนงาน : -
อ้างอิงโครงการ : -
แหล่งที่มา: th.wikipedia.org


ขอบคุณสำหรับการโวตท์
Vote
เป็นประโยชน์ต่อผู้โพสต์เอง
เป็นประโยชน์ต่อฉัน
เป็นประโยชน์ต่อผู้ปกครอง
เป็นประโยชน์ต่อนักเรียน
มีประโยชน์ต่อทุกคน
บุคลากร 0 บุคคลภายนอก 0

อ่าน 4 ครั้ง